Köşe Yazarları

Koku

Bazı kokular vardır bize geçmişten bir esinti olarak gelir aslında güzel zamanlarımızı hatırlatırlar fakat biz net olarak hatırlayamayız çünkü mutlu hatıralar hep siliktir. Neden mutsuzluklar hd ekranda karşımızdadır da mutluluklar hep siliktir ve sadece o andaki kokuyla belli belirsiz sadece bir karelik fotoğraf olarak gelir aklımıza ve neden kötü anlar kadar etkilememiştir bizi? Çünkü mutlulukların kıymetini bilmeyiz düşünürsek annemizle sohbet ederken dostlarımızla kahve içerken bisiklete binerken hele ki sevdiğimiz insanla güzel zamanlar geçirirken hep mutluyuzdur öyle değil mi! Bunlar o anlarda duyduğumuz kokularda vücûd buluyor, bir çiçek kokusu, Anne kokusu, bebek kokusu, bir parfüm kokusu hatta ten kokusu işte bunlar zihnimizdeki o güzel mutlulukları hep bir fotoğraf karesi olarak çıkartır karşımıza. Mesela yanan bir soba kokusu duyduğumda benim bilincimde sıcak bir yuva ve ailecek kestane pişirildiği gelir benim aklıma ve bu geçmişte kalan sadece küçük bir hatıradır. Düşüncelerimizde sürekli mutsuzlukları kötülükleri düşündüğümüz için hayatımızı korkular sarmıştır ve geçmişte yaşadıklarımızdan korktuğumuz için bunları hayatımıza genelleme yaparız işte depresyonda olmamamızın en büyük sebebi ve bizim en büyük düşmanımız budur. Size ne zaman neyle mutlu oldun deseler cevabınız ne olurdu? Belki bir sürpriz belki çok istediğiniz bir yere gitmiş olmak belki evlenme teklifi almak bunlar çoğaltılabilir farkındaysanız bunlar hep elle tutulur gözle görülür bir sebebe bağlı mutluluklardır peki asıl mutluluk bunlar mıdır? Annemizin dizinin dibinde olmak,ona dokunabilmek, dostlarımız bir telefon kadar yakın olması ve en önemlisi sırtımızı dayayabileceğimiz bir ailemizin olması hele ki başımızı omzuna yasladığımız bir sevdiğimizin olmasının değeri yok mu? İşte mutlulukların en temeli içsel huzuru hissettiğimiz zamanlardır. Umarım hayatımızda bundan sonra mutluluklarımız huzura güvene dayalı olur ve duyabileceğimiz mis gibi kokularımız olur.

Seda öğmen